Ana içeriğe atla

Aynı Kadın!

Kadın karmakarışık bir gece geçiriyordu.
Kadın "iyi ki yok kimse yanımda" derken, arkasına neden kimse yok yanımda’lar sıkıştırıyordu. Kadın gece gece sıkıştırıyordu kendini.
Derdi neydi?

Yorumlar

  1. benim de oluyor öyle dertlerim, özellikle geceleri.. Bakınız, sabahın ilk saatlerinde bilincim aktı, ama sen daha özlü anlatmışın, özendim:)

    YanıtlaSil
  2. Kocaman bir yazının, minicik bir kısmısı.

    Yazı gün olur biterse ya da daha büyükçe bir metin doğurursa tamamını beraber okuyacağız yine, bu gözlerle! :)

    Ama o kadın. Tabi benim. Biraz sensin. Biraz diğerlerimiz.
    :)

    YanıtlaSil
  3. Kadın aynı kadın.
    Peki hayat da aynı hayat mı ?

    YanıtlaSil
  4. Hayat da tıpkı hayat! Olduğu gibi işte, kesinlikle olması gerektiği gibi değil ama...

    YanıtlaSil
  5. Her gece sıkıştırır mı insan kendisini,yanımda oysaki ama yok.. Neden yanımda ki ve niye böyle uzak nidaları atıyorum bende geceleri. Kadın aynı da acı sürekli şekil değiştiriyor,her gece başka bir yalanı düşürüyor aklıma/dilime.

    Çok seviyorum yazdıklarını ve

    'Kocaman bir yazının, minicik bir kısmısı.

    Yazı gün olur biterse ya da daha büyükçe bir metin doğurursa tamamını beraber okuyacağız yine, bu gözlerle! :) '

    Sabırsızlıkla bekliyorum :)

    YanıtlaSil
  6. Çok teşekkür ederim sevgili Cadızula!
    Seni burada görmek güzel, yine yanı başımdaki aynı kadınla..

    Yazılacaktır, mutlaka bir gün bitecektir. Okur gözlerimiz..
    :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sen ve Ben

Geçenlerde Power FM'de bir şarkıya rastladım. Resmen beni ele geçirdi. 
Çok yüksek olmayan bir tempo, akla takılan bir melodi ve bir kelimesini bile anlamadigim (arada bir "perişan" duydum sanki) sözlerin böyle cezbedici olmasi.. Beni benden aldı.

Kulak kesildim, baktım sözler Farsça gibi. Hemen SoundHound'u açtım, şarkıyı buldum: Man o tu.

Şarkıya sardıktan sonra öğrendim ki sözler Mevlana şiiri imiş. Aklım bir daha kaçtı. 

Şiirin Farsça ve Türkçesini yazayım, tam olsun.
Dinleyin, dinletin.

khonak an dam ke neshinim dar eyvan, man o to
be do naghsho be do soorat, be yeki jan, man o to
khosh o faregh ze khorafat-e-parishan, man o to
man o to, bi man o to, jam' shavim az sar-e-zogh

saadet zamanı: avluya doğru oturmuşuz, sen ve ben
endamımız çift, sûretimiz çift, rûhumuz tek, sen ve ben
bulandıran palavralardan âzâde, gamsız bir keyif, sen ve ben
sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden





Periscope'uyoruz!

Biraz Paris'te turlamaya ne dersin? Ya da Riyad'da toplantıya yetişmeye? Milano'da metroya binsek? Maryland'deki kazları izlesek beraber?

Bunların hepsini yaparız tabii ömrümüz varsa. Seyircisi olmaksa bu ara hem bedava hem de fena eğlenceli. 

"Periscoping" gibi bir ifadeyi hayatımıza katan, şahane bir uygulamadan söz ediyorum: Periscope

Şurada daha bir yıl önce ortaya çıkan "dünyayı başkasının gözlerinden görme" fikrinden doğan bu "app", uygulamanın yaratıcıları Kayvon Beykpour ve Joe Bernstein'in aklından öptürecek cinsten. 

Uygulamanın resmi internet sitesinde dünyanın dört bir yanını görmenin büyüsünden bahsederken Kapadokya'ya da selam çakan adamlar, şu cümleyle gönülleri fethediyor: Bir fotoğraf, binlerce söze değer olabilir. Ama canlı bir video, seni başka bir yere götürebilir.

Nasıl çalışıyor? 

Bu arada sadece ios'larda çalışıyor. Ancak Android cihazlar için de uygulamanın eli kulağında. 

Uygulamayı indiriyor, varsa Twitter …

Haftanın Güzelleri: ActOrchestra - Sıfırdan Sonra

Hayatta bazı güzellikler var; hiç beklemediğiniz bir anda haberdar olduğunuz ve iyi ki de bana göründü dediğiniz güzellikler. İşte geçtiğimiz hafta ben böyle iki güzelliğe denk geldim.

Konuşmak? Yani bildiğimiz anlamda? Hayır.


Bursa'da bu yıl dördüncüsü düzenlenen "Bursa Uluslararası Balkan Ülkeleri Tiyatro Festivali", Devlet Tiyatroları'nın şahane etkinliklerinden biri oldu. Ancak bu festivalin bir oyunu vardı ki, sanırım sahne sanatları hakkında herhangi bir şey beni uzun zamandır böyle düşündürmedi.

Actorchestra'dan söz ediyorum. Bükreş Ulusal Tiyatrosu oyuncularının sahnelediği, tek perdelik bu oyunda herhangi bir dilde konuştukları söylenemez. Ancak herkese aynı anda aynı duyguları hissettirecek, senkron sıkıntısı yaşatmadan güldüren, coşkulandıran bir performans izlediğimizi içtenlikle söyleyebilirim. 
Aslında biraz önce her ne kadar "bir tiyatro festivalinde" kendisini "oyun" diye çağırmış olsam da, bu seyri doğru tanımlamak biraz güç. N…