11.3.10

yol 2 -son-

Kendimi nasıl yol yaptığımdan bahsetmiştim geçen gün.
Aşklı bir yol bulup yürümektense, hem aşk hem de yolun kendisi olup aşındırılmayı beklediğimden...

Gözlerimi kör ediyorum ben, onu anladım.
İnsanların senelerce olgunlaştıramadığı -kanımca kendi eksikliklerinden- duygulara küt diye teslim olmamalı, onu da anladım.

Ne var sardıysa seni kollarına?
Gözlerinin içine, içine giriyormuş gibi baktıysa ne olmuş?
Dudaklarını, ağzının yağmuruna çektiyse ne çıkar bundan?


Yürümeliyim arkamı dönüp.
Yol olmak nedir?!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

yok'la'ma!