Hep avutuyoruz kendimizi ve birbirimizi. Yanı başımızda otururken yeni aşkımız, Dalıyor da gözlerimiz bir şarkı marifetiyle, Düşüyle eski sevdaların, ıslanıyor dudaklarımız. Sarılıyoruz yanı başımızdakine sonra, sımsıkı! “Daha önce hiç yaşanmamış” gibi İlkmiş gibi “aşkın böylesi” ! Nasıl kanıyoruz, nasıl kandırıyoruz bir çırpıda! Ölmedik mi daha önce kollarına başkalarının, Sözlerine gömülmedik mi, nefes nefese? Bir bakışlarında boğulup da, Bir dokunuşlarına doğmadık mı yeniden? Kime bu kandırmaca, neye? Yeni “yegane”mize bu yalan, düzen? “Senin gibisi olmadı, olmayacak” Yeni “aşk”ımıza mı, paçalarımızdan akanlarla? … Dil hep söyler, Ne adidir o! Kalp de ona uyup Çarparsa önüne gelene, Yoktur ondan adisi. 05.09.2009//06:28
"Ölü taklidi yapıyormuş gibi yapan bir ölüyüm." ,,,sevdim bu tarifi;]
YanıtlaSilÖlü taklidi yapma.
YanıtlaSilbkz. : yaşıyormuş gibi yapmak
YanıtlaSil"kederden ölüyormuş gibi yaparak yürüdüm karanlığa kederken ölerek" demişti orhan pamuk. hangi cümleye benzettiğimi açıklamama gerek yok sanırım.
YanıtlaSilHiç okumadığım bir cümleye benzemiş Adsız..
YanıtlaSilTeşekkürler b.n.n ve koala.
Yapmıyorum ölü taklidi.
Ve tıpkı yaşıyormuş gibi yapmak...
YanıtlaSil