Hep avutuyoruz kendimizi ve birbirimizi. Yanı başımızda otururken yeni aşkımız, Dalıyor da gözlerimiz bir şarkı marifetiyle, Düşüyle eski sevdaların, ıslanıyor dudaklarımız. Sarılıyoruz yanı başımızdakine sonra, sımsıkı! “Daha önce hiç yaşanmamış” gibi İlkmiş gibi “aşkın böylesi” ! Nasıl kanıyoruz, nasıl kandırıyoruz bir çırpıda! Ölmedik mi daha önce kollarına başkalarının, Sözlerine gömülmedik mi, nefes nefese? Bir bakışlarında boğulup da, Bir dokunuşlarına doğmadık mı yeniden? Kime bu kandırmaca, neye? Yeni “yegane”mize bu yalan, düzen? “Senin gibisi olmadı, olmayacak” Yeni “aşk”ımıza mı, paçalarımızdan akanlarla? … Dil hep söyler, Ne adidir o! Kalp de ona uyup Çarparsa önüne gelene, Yoktur ondan adisi. 05.09.2009//06:28
''gözüm boşlara alışık'' tatlı geldi bi okuduğumda. hani alıştık bundan sonra dönüşü yok dolu yanı görünse de. ee çok da yanlış deil.
YanıtlaSilteşekkür ederim..
YanıtlaSildolu yanı da var ya, onu bilmek rahatlatıyor arada.. görmek çok da arzum değil. zaten sanki artık görmek pek eylemlerim arasında değil..
yeni renk pembe mi mor mu?:)
YanıtlaSilKararsızlığım fazla anlaşılır oldu desene..
YanıtlaSil:)
Isınamadım aslında, turuncudan sonra.. Alışır mıyım dersin?
"Uyumak" ve "Uyanık kalmak" arasındaki zamanda bocalarsan bir kolunu yastığın altına koy. Cin gibi olsa da gözlerin sanki kapatma düğmene basılmış gibi kapanıyor gözlerin yavaş yavaş yavaş yavaş yavaş.
YanıtlaSilSanırım ben hep öyle uyuyorum diye, uyutmaz oldu beni öylesi..
YanıtlaSilAcaba hiç yapmadığımı mı yapsam, yıllardır beceremesem de, bir gece sırt üstü uyumayı mı denesem, nefesim darala darala.. :)
iki renkten de vazgeçmiin, yeşil.fosforlu yeşil.
YanıtlaSilYeşil açar gibi yaptı içimi, ben de bıraktım kendimi.. :)
YanıtlaSilsevindim. kapatma içini dışarıya:)
YanıtlaSil