27.12.12

Ev durmaz



Oraya gidersin. Yıllar öncesinde bambaşka bir fikirle, duyguyla, kafayla gittiğin yere. Orası zaten aynı kalmamıştır, içten içe bilirsin de, kendin hangi ara bu kadar değişmişsindir acaba? Sen böyle değişirken sana sormuş musundur hiç?

Neyse, yine de gidersin işte.
Bakarsın, o ev yerinde midir, evin altındaki fırının simitleri taze midir hala, eve komşu parkta, geceleri basketbol oynayan gençlere yüklenen yaşlı adam sağ mıdır..

Herkes sabittir. Ev hariç. Ev durmaz çünkü. Hangi ev durmuştur?
Tabii ki dolmuştur yeni isimlerle, apartman kapısındaki zil onları ele verir. İhbar etmesi şöyle dursun, sesin çıkmaz. Büyüklük bende kalsın der, bağışladığın bir geçmişi arkanda bırakır yürürsün biraz ana caddeye, biraz yunus heykeline, biraz da denize doğru.

Kızım seni özledim gelinim sen anla..  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

yok'la'ma!